برداشت سطحى از دعا دو گروه از مسلمانان از « دعا » برداشتى سطحى و كوته بينانه دارند . در نظر اين دو گروه ، « دعا » به منزله يك داروى مسكن بوده كه جانشين انديشيدن ، تلاش و كوشش ، جهاد كردن ، تحمل سختىهاى مبارزه و پذيرش مسئوليت زندگى فردى و اجتماعى مىشود . لذا يك گروه به « دعا » حمله مىكند و گروه ديگر به غلط به آن متوسل مىشود . گروه دوم ، خواسته هايى را كه بايد به طور طبيعى براى به دست آوردن آنها تلاش و كار و كوشش بسيار كند به دليل ضعف و تنبلى ، تحقق آنها را از خدا مىخواهد . اين گروه بنا به فرمايش امام رضا ( ع ) خود را به مسخره گرفته اند : « من سئل الله التوفيق به غير اجتهاد فقد استهزء بنفسه » ؛ هر كس